Choroby | 22 października 2010 | Tagi: aorta, bio, chemia, choroba, deficyt, mięsień, pogłębienie, serce, ssak, wymiana, żyła
Choroba niedokrwienna serca bierze się z braku odpowiedniej ilości tlenu w mięśniu sercowym. Na deficyt tego pierwiastka ma wpływ wiele czynników: warunki wymiany gazowej w narządach oddechowych, anatomia wieńcowa serca, możliwość transportowe tlenu oraz ilość czerwonych krwinek i hemoglobiny. Serce jest pompą ssąco- tłoczącą, która nieustannie wymaga dostarczania tlenu. Jeśli ilość tlenu jest niewystarczająca, wówczas spowalnia to proces tłoczenia i pompowania krwi przez serce. Krew ma wolniejszy obieg w organizmie i powoduje jego osłabienie. Przy występowaniu ograniczonych możliwości zapewnienia wymiany gazowej niezbędne staje się zmieszanie zapotrzebowania na tlen. Pozwala to uniknąć ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego. Każda sytuacja, która wymaga większego nakładu pracy mięśnia sercowego i co za tym idzie zapotrzebowania na tlen pogłębia stan dysproporcji miedzy dostarczonym już tlenem a niezbędną ilością, która jest potrzebna do prawidłowego funkcjonowania pompy ssąco- tłoczącej, jaką jest serce. Praca serca podlega kontroli układu nerwowego oraz wpływom biochemicznym. W warunkach prawidłowej pracy serca następuje jego rytmiczne kurczenie. Proces ma miejsce od momentu ukształtowania się układu krążenia w płodzie, aż do biologicznej śmierci organizmu. Zaburzenia pracy serca noszą nazwę arytmii. Najczęściej arytmia serca występuje w trzech przypadkach: przyspieszenie pracy serca, zwolnienie pracy serca i niewymiarowość oddechowa. Przyspieszenie pracy serca może być powodowane stresem ,podnieceniem, obciążeniem organizmu czy wysiłkiem fizycznym. Nie wymaga pilnej interwencji lekarskiej. Rzadkoskurcze natomiast występują podczas snu, w sytuacjach wzmożonego napięcia układu współczulnego oraz nerwowego. Osoby nie mające problemu z układem krążenia nie musza się niczego obawiać. Natomiast w stanach chorobowych może to być duże zagrożenie i doprowadzić do wszczepienia rozrusznika serca. Niemiarowość oddechu polega na narastaniu rytmu serca przy wdechu i jego zwalnianiu przy wydechu. Predyspozycje zachorowalności posiadają osoby z chwiejnym układem autonomicznym. Przypadłość nie wymaga leczenia.
